ارتودنسی ثابت

در این نوع ارتودنسی، بیمار نمی تواند دستگاه ارتودنسی را از دهان خارج نماید. در دستگاه ارتودنسی ثابت اجزا به صورت نگین هایی برروی دندان چسبانده شده و ثابت می گردند، به این نگین ها براکت می گویند.

سپس یک سيم از بين اين براکتها گذرانده می شود که با کشهای ظريفی که به دور براکتها انداخته می شود(و می توانند رنگی باشند) در جای خود ثابت می شوند. اين کشها هر جلسه تعويض می شوند ولی سيمها ممکن است هر جلسه عوض نشود و براکتها هم که تا پايان درمان باقی می مانند. اين درمان برخلاف درمانهای متحرک، وابسته به همکاری بيمار نيست.البته مراقبتهای خاصی بايد انجام شود از جمله اينکه در تمام طول درمان که حدود 15-20 ماه (گاهی تا 24 ماه)طول می کشد، نبايد بيمار غذاهای با قوام سفت مثل ته ديگ ، بلال ، زيتون و .... استفاده کند. در غير اينصورت براکت از دندان جدا می شود که مستلزم چسباندن براکت جديدی می باشد که باعث طولانی شدن درمان و آسيب به دندان می شود.

»»» گاهی به دليل عدم همخوانی اندازه فک و دندانها و يا وجود متوسط که امکان جفت شدن قابل قبول دندانها را ميسر نمی کند (وقتی بيمار بعد از بلوغ مراجعه کرده و امکان اصلاح روابط فکی نيست و تمايل به جراحی نيز وجود ندارد)، بايد از دندانهای دائمی بيمار کشيده شود. معمولا دو دندان آسياب کوچک بالا يا چهار دندان آسياب کوچک بالا و پايين کشيده می شوند. البته بسته به شرايط ممکن است دندانهای ديگر از جمله يک دندان ثنايا (دندان جلو) پايين کشيده شود؛ اما به عنوان يک قانون هرگز نبايد دندانهای نيش کشيده شوند (حتی اگر کاملا بيرون زده باشد بايد دندان پشتی کشيده شود و دندان نيش به جای خود حرکت داده شود).

در درمانهای ارتودنسی ثابت می توان ماهی یک میلیمتر دندان را حرکت داد و این امر در بعضی مقاطع درمانی چندان مشهود نخواهد بود. در بعضی از موارد از بیمار براساس نوع ناهنجاری دندان کشیده می شود. در اینگونه از بیماران در چند جلسه اول حرکت دندانها بخوبی مشهود است و دندانها به جای فضای خالی حرکت داده می شوند که از نظر بیمار به خوبی قابل مشاهده است. بیمار می بایست ماهی یک بار جهت درمان ویزیت شود. در هر جلسه بعد از فعال کردن کش ها، سیم ها و یا فنرها ممکن است بیمار مقداری درد داشته باشد که به مرور زمان در هفته اول کاهش می یابد. گاهی در بین جلسات معاینه به دلیل حرکت دندانها ممکن است مقداری از انتهای سیم ها از آخرین دندان خارج شود و باعث احساس تیزی و آزار گونه بیمار شود که در این صورت نیاز است بیمار وقت اورژانس گرفته و زودتر از موعد مقرر به متخصص ارتودنسی خود مراجعه نماید تا انتهای سیم کوتاه شود.

هدف از درمان این نوع ارتودنسی، دستیابی به بهترین جایگاه دندانی و اصلاح ناهنجاری های فک و دندانی می باشد. از مهم ترین مسائل در طول دوره ی درمان ارتودنسی ثابت، مراقبت و رعایت بهداشت بیمار و همچنین همکاری وی با متخصص ارتودنسی می باشد. در غیر این صورت برای دستیابی به نتیجه ی مناسب، مدت زمان طولانی تری نیاز خواهد بود و حتی در مواردی در صورت عدم رعایت بهداشت و موارد جانبی، پوسیدگی و آسیب های دندانی ظاهر خواهند شد. ارتودنسی ثابت برای ناهنجاری های گوناگون قابل استفاده می باشد. بدین صورت که می توان برای ارتودنسی ثابت فک بالا، ارتودنسی ثابت دو فک و… مورد استفاده قرار می گیرد. ارتودنسی ثابت دوفک از درمان های ارتودنسی می باشد که برای بیمار به سهولت انجام نمی شود و به خصوص در روزهای ابتدایی فرد احساس ناراحتی در ناحیه دهانی خود خواهد داشت.

رفع ناهنجاری های شدید: در مواردی که ناهنجاری دهان و دندان شدیدتر است از ارتودنسی ثابت استفاده می شود.
رفع مشکلات حرکات دندانی: با استفاده از این روش می توان به درمان اکثر ناهنجاری های حرکتی دندان اعم از چرخش، بیرون زدگی، فرو رفتگی، زاویه نامناسب دندان و… پرداخت.
جابجایی چندین دندان: با اعمال نیرویی که از این طریق به دندان ها ایجاد می شود، دندان ها به طور همزمان در جهت جایگیری مناسب حرکت می کنند.

رعایت بهداشت دهان و دندان: در روش ارتودنسی ثابت به دلیل ثابت بودن اجزای ارتودنسی، رعایت بهداشت به راحتی صورت نمی گیرد. اما نمی توان از این مورد چشم پوشی کرد زیرا در غیر این صورت باعث پوسیدگی و آسیب می شود.
تنظیم و جابجایی: برای تنظیمات و جابجایی براکت ها تنها می بایست به پزشک مراجعه شود و خود بیمار قادر نخواهد بود براکت ها را جا به جا نماید.

اینستاگرام مطب

شماره تماس

ساعات کاری

تهران یوسف آباد